Empathie is iets anders dan meeleven.
Veel masseurs noemen zichzelf empathisch. Maar leef je werkelijk vanuit empathie, of neem je ongemerkt de emoties en problemen van je cliënt over?
In deze aflevering van Massagepraat gaan Anthony Krijger en Helene in gesprek over een onderwerp waar veel masseurs dagelijks tegenaan lopen: het verschil tussen empathie, meeleven en medelijden.
Je ontdekt waarom sommige behandelingen je energie geven, terwijl andere je volledig leegtrekken. Niet omdat je cliënt een “energievampier” is, maar omdat je misschien ongemerkt de verantwoordelijkheid van de ander bent gaan dragen.
Waar gaat de aflevering “Werk jij vanuit empathie of vanuit medeleven als masseur” over?
Als masseur wil je graag iets betekenen voor de mensen die op jouw tafel liggen. Dat is mooi en vaak ook de reden waarom mensen voor dit vak kiezen.
Toch schuilt daar een valkuil.
Wanneer je niet alleen voelt wat er bij een cliënt gebeurt, maar het ook zelf gaat dragen, ontstaat er meeleven in plaats van empathie. Je raakt uitgeput, neemt verhalen mee naar huis en probeert problemen op te lossen die eigenlijk niet van jou zijn.
Anthony en Helene laten zien dat echte empathie juist betekent dat je volledig aanwezig blijft bij jezelf, zodat jij een veilige en stabiele basis kunt zijn voor de ander. Niet door de pijn over te nemen, maar door de ander vanuit rust, nieuwsgierigheid en professionele aanwezigheid te begeleiden.
Daarnaast bespreken ze hoe massage niet draait om het oplossen van klachten, maar om het vergroten van lichaamsbewustzijn, het stellen van de juiste vragen en het ondersteunen van het natuurlijke herstelproces van de cliënt.
Deze aflevering is waardevol voor iedere masseur die professioneel wil groeien zonder zichzelf onderweg te verliezen.
Key Takeaways
- Empathie is iets anders dan meeleven.
- Meeleven betekent dat je jezelf verliest in het verhaal van de ander.
- Empathie betekent dat je aanwezig blijft bij jezelf én de ander.
- Een cliënt kan jouw energie niet afpakken; jij staat het toe.
- Vermoeidheid na een behandeling kan een signaal zijn dat je teveel bent meegegaan.
- Jouw gereguleerde zenuwstelsel helpt de cliënt ontspannen.
- Je hoeft cliënten niet te redden of te fixen.
- Goede vragen helpen vaak meer dan goede adviezen.
- Professionele afstand is geen kilheid maar juist zorgzaamheid.
- Zelfzorg maakt je een betere masseur.
- Nieuwsgierigheid is een belangrijk kenmerk van empathie.
- Werk vanuit verbinding, niet vanuit medelijden.
Praktische oefening: Ben ik empathisch of leef ik mee?
Neem na je volgende massage twee minuten de tijd en stel jezelf de volgende vragen:
- Hoe voel ik mij nu?
- Ben ik rustig of uitgeput?
- Welke emoties zijn van mij?
- Welke emoties horen bij mijn cliënt?
- Probeer ik iets voor mijn cliënt op te lossen?
- Kan ik volledig bij mezelf blijven terwijl ik aanwezig ben voor de ander?
Merk je dat je moe bent of het gevoel hebt dat je iets had moeten oplossen?
Dan is dat vaak geen teken dat je “te gevoelig” bent, maar een uitnodiging om opnieuw terug te keren naar jezelf.
Empathie begint namelijk bij een goed gereguleerd zenuwstelsel.
Veel gestelde vragen
FAQ – Handel jij vanuit empathie of medeleven? (Podcast Massagepraat aflevering 44)
Wat is het verschil tussen empathie en meeleven?
Empathie betekent dat je begrijpt wat een cliënt voelt, terwijl je stevig aanwezig blijft in jezelf. Je bent betrokken, luistert en stemt af, maar neemt de emoties van de ander niet over. Bij meeleven raak je juist verstrikt in het verhaal of de gevoelens van de cliënt, waardoor je sneller uitgeput raakt.
Waarom ben ik na sommige massages helemaal leeg?
Veel masseurs denken dat cliënten hun energie “wegnemen”. In werkelijkheid gebeurt dit vaak wanneer je onbewust te veel verantwoordelijkheid draagt of emotioneel meegaat in de ander. Door meer vanuit empathie en minder vanuit meeleven te werken, houd je veel meer energie over na een behandeling.
Hoe blijf ik als masseur professioneel betrokken zonder mezelf te verliezen?
Professionele betrokkenheid betekent dat je volledig aanwezig bent bij de cliënt, terwijl je tegelijkertijd contact houdt met je eigen lichaam, ademhaling en grenzen. Juist doordat jij rustig en gereguleerd blijft, help je de cliënt om zelf ook meer ontspanning te ervaren.
Kan een cliënt mijn energie echt overnemen?
Dat is een veelgehoorde overtuiging binnen de massagewereld, maar meestal is er iets anders aan de hand. Wanneer jij jouw grenzen goed bewaakt en aanwezig blijft in je eigen lichaam, blijft de energie van de cliënt ook veel beter bij de cliënt. Je hoeft niets over te nemen om iemand goed te kunnen begeleiden.
Waarom voelen sommige cliënten zo zwaar aan?
Sommige cliënten brengen veel stress, verdriet of spanning mee naar de massagetafel. Dat betekent niet dat jij dit moet dragen. Door aanwezig te blijven en niet in hun verhaal mee te gaan, bied je juist de veiligheid waardoor hun zenuwstelsel kan ontspannen.
Is het mijn taak om cliënten te genezen?
Nee. Een masseur ondersteunt het natuurlijke herstelproces van het lichaam, maar lost het leven van een cliënt niet op. Je creëert een veilige omgeving waarin ontspanning, bewustwording en herstel kunnen ontstaan. De daadwerkelijke verandering blijft altijd de verantwoordelijkheid van de cliënt zelf.
Hoe herken ik dat ik teveel meeleef?
Signalen kunnen zijn:
- je bent na iedere massage extreem moe;
- je blijft thuis aan cliënten denken;
- je voelt je verantwoordelijk voor hun herstel;
- je wilt hun problemen oplossen;
- je neemt emoties mee naar huis;
- je voelt je schuldig als iemand niet opknapt.
Dit zijn vaak aanwijzingen dat je meer vanuit meeleven dan vanuit empathie werkt.
Hoe ontwikkel ik meer empathie als masseur?
Empathie begint bij zelfbewustzijn. Hoe beter je jezelf kent, hoe makkelijker je onderscheid maakt tussen jouw gevoelens en die van de cliënt. Regelmatige zelfreflectie, supervisie en lichaamsbewustzijn helpen je om vanuit rust en aanwezigheid te behandelen.
Waarom is lichaamsbewustzijn zo belangrijk tijdens een massage?
Wanneer jij tijdens het masseren contact houdt met je eigen ademhaling, houding en lichaam, blijf je beter gereguleerd. Hierdoor kun je langer ontspannen werken en ontstaat er meer veiligheid voor de cliënt. Een gereguleerde masseur helpt een cliënt vaak beter ontspannen dan iemand die zelf gespannen is.
Wat is coregulatie tijdens een massage?
Coregulatie betekent dat het zenuwstelsel van de cliënt zich onbewust afstemt op jouw rust en aanwezigheid. Wanneer jij kalm, gegrond en ontspannen bent, vergroot je de kans dat de cliënt zich ook veilig genoeg voelt om spanning los te laten.
Waarom stellen goede masseurs zoveel vragen?
Goede vragen helpen cliënten om zelf inzicht te krijgen in hun klachten, gedrag en patronen. In plaats van oplossingen aan te dragen, stimuleer je eigen bewustwording. Juist dat maakt een behandeling vaak veel waardevoller en duurzamer.
Hoe voorkom ik dat ik cliënten wil redden?
Vraag jezelf regelmatig af:
“Is dit mijn verantwoordelijkheid of die van mijn cliënt?”
Wanneer je vanuit nieuwsgierigheid werkt in plaats van vanuit de behoefte om iemand te redden, ontstaat er een gelijkwaardige behandelrelatie waarin zowel jij als de cliënt sterker wordt.
Transscriptie van de Podcast – Lees hier de Podcasttekst
Werk jij vanuit empathie of vanuit meeleven?
Anthony:
Welkom bij Massage Praat, de podcast voor masserend Nederland.
Leuk dat je er bent, Helene. Als jij er bent, hebben we het altijd over mooie onderwerpen met een therapeutische insteek. Dat vind ik ontzettend leerzaam, zeker voor masseurs.
Vandaag gaan we het hebben over empathie, meeleven en ook de dramatische variant daarvan.
Hoe kun je als masseur zo goed mogelijk vanuit empathie met een cliënt omgaan, terwijl het tegelijkertijd gezond blijft voor jezelf?
Helene:
Misschien is het goed om eerst het verschil uit te leggen tussen empathie en meeleven.
Want daar zit echt een belangrijk verschil in.
Veel masseurs, therapeuten en coaches denken dat empathie en meeleven hetzelfde zijn.
Maar dat is het niet.
Meeleven betekent dat je helemaal in de ander verdwijnt.
Dat je jezelf eigenlijk kwijtraakt en volledig opgaat in het verhaal van de ander.
Empathie is iets heel anders.
Empathie betekent dat je juist bij jezelf blijft.
Dat je gereguleerd blijft.
Dat je een soort anker bent voor de ander, maar óók voor jezelf.
Anthony:
Dat klinkt eigenlijk heel logisch.
Want veel mensen vinden het normaal om mee te leven.
Maar als je eerlijk bent, kost dat ontzettend veel energie.
Ik hoor bijvoorbeeld heel vaak, zeker binnen de meer spirituele wereld:
“Die persoon slurpt mijn energie leeg.”
“Dat is een energievampier.”
“Na die behandeling ben ik helemaal uitgeput.”
Maar eigenlijk leg je dan de verantwoordelijkheid volledig bij de ander.
Terwijl jij degene bent die dat gevoel ervaart.
Helene:
Precies.
En als je eerlijk kijkt, is er niemand die jouw energie zomaar afpakt.
Als jij leegloopt, dan gebeurt dat omdat jij dat – bewust of onbewust – toelaat.
Er bestaan geen energievampiers.
Je staat het zelf toe.
En dat is misschien confronterend om te horen.
Maar juist daarin zit ook je vrijheid.
Want als jij degene bent die het toelaat…
…dan kun je het ook weer veranderen.
Anthony:
En dat is meteen ook een mooie rode vlag voor iedere masseur.
Wanneer je een behandeling hebt afgerond…
…de cliënt is naar huis…
…en jij denkt:
“Mijn hemel, wat ben ik moe.”
Dan is dat een moment waarop je jezelf mag afvragen:
Wat is hier eigenlijk gebeurd?
Want als jij werkelijk bent mee gaan leven…
…dan ben je onderweg jezelf kwijtgeraakt.
Helene:
Ik had daar gisteren eigenlijk een mooi voorbeeld van.
Mijn vrouw lag op de massagetafel.
Vrijwel direct voelde ik hoeveel spanning er in haar schouders zat.
Ze bleef maar praten.
Hoe meer ik vertraagde…
…hoe meer ik voelde dat er eigenlijk iets onder lag.
Op een gegeven moment vertelde ze:
“Ik moet alles alleen doen.”
“Ik woon alleen.”
“Ik voel zoveel stress.”
En eerlijk gezegd raakte dat mij.
Want ik woon zelf ook alleen.
Dat had zomaar mijn eigen verhaal kunnen worden.
Maar precies op dat moment dacht ik:
Stop.
Dit is haar verhaal.
Niet het mijne.
Als ik nu helemaal mee ga in haar emoties…
…dan verdwijn ik zelf ook in dat verhaal.
Dus ik bleef rustig door masseren.
Ik voelde bewust mijn voeten op de grond.
Ik reguleerde mijn ademhaling.
En ik bleef mezelf steeds herinneren:
Dit is van haar.
Niet van mij.
Anthony:
En dat gebeurde er iets heel bijzonders.
Na ongeveer tien minuten hoorde je ineens een diepe zucht.
Zo’n echte ontspanningszucht.
En toen zei ze:
“Ik heb me nog nooit zo rustig gevoeld.”
Dat kwam niet doordat jij haar probleem had opgelost.
Dat kwam doordat jij niet in haar verhaal was gestapt.
Jij bleef rustig.
Jij bleef gereguleerd.
Daardoor werd jij eigenlijk een anker voor haar zenuwstelsel.
En dat is precies wat we binnen de psychologie ook wel co-regulatie noemen.
Helene:
Ja.
En dat is misschien wel één van de mooiste dingen die je als masseur kunt doen.
Wanneer jij zelf rustig blijft…
…kan jouw zenuwstelsel als het ware veiligheid uitstralen.
De cliënt hoeft dan niet jouw spanning over te nemen.
Maar kan juist mee bewegen met jouw rust.
Dat is uiteindelijk veel waardevoller dan volledig meegaan in alle emoties van de ander.
Anthony:
Wat ik ook interessant vind…
…is dat meeleven uiteindelijk bijna altijd leidt tot medelijden.
En mensen die voortdurend medelijden hebben…
…komen vaak nauwelijks nog in beweging.
Ze blijven hangen in het verhaal.
Terwijl empathie juist uitnodigt tot verantwoordelijkheid.
Niet alleen voor jezelf…
…maar ook voor de ander.
Helene:
Dat vind ik een hele mooie.
Eigenlijk zou je zelfs kunnen zeggen:
Meeleven wordt uiteindelijk…
…meelijden.
En dat is precies het verschil.
Empathie helpt iemand verder.
Meeleven trekt jou mee het verhaal in.
Anthony:
Eigenlijk is dat ook precies wat je in de praktijk ziet.
Mensen die echt empathisch zijn, voelen verantwoordelijkheid.
Niet omdat ze alles willen oplossen…
…maar omdat ze zich afvragen:
“Wat kan ik voor jou betekenen?”
Dat is een heel andere vraag dan:
“Ik ga dit wel even voor je oplossen.”
Empathie gaat altijd over de ander.
Meeleven draait uiteindelijk vaak weer om jezelf.
Helene:
Ja, precies.
Bij empathie blijf je voortdurend inchecken bij de ander.
Je kijkt:
Wat heeft deze persoon nu nodig?
En minstens zo belangrijk:
Wat kan ík op dit moment daadwerkelijk geven?
Want wanneer je meer geeft dan je hebt…
…dan is dat geen empathie meer.
Dan ga je over je eigen grenzen heen.
En uiteindelijk betaal je daar zelf de prijs voor.
Anthony:
Dat vergelijk ik weleens met een goed doel.
Stel dat een stichting geld nodig heeft.
Ik kan vanuit oprechte betrokkenheid honderd euro doneren.
Dat past binnen mijn mogelijkheden.
Maar als ik duizend euro geef terwijl ik dat eigenlijk niet kan missen…
…dan breng ik mezelf in de problemen.
Dan help ik misschien even de ander…
…maar daarna ben ik zelf degene die hulp nodig heeft.
Dat is geen gezonde empathie meer.
Dat is meeleven dat uiteindelijk overgaat in medelijden.
En dat zie je ook terug in de massagepraktijk.
Masseurs die voortdurend zeggen:
“Na twee behandelingen ben ik helemaal leeg.”
“Mijn cliënten kosten me zoveel energie.”
“Ze trekken me helemaal leeg.”
Dat zijn signalen dat je jezelf onderweg bent kwijtgeraakt.
Helene:
Precies.
En juist daarom is het zo belangrijk dat jij als masseur gereguleerd blijft.
Er ligt iemand op jouw tafel die misschien volledig uit balans is.
Wanneer jij rustig blijft…
…ontstaat er co-regulatie.
Maar als jij óók ontregeld raakt…
…dan heb je ineens twee ontregelde systemen.
En dan wordt het chaos.
Dan ontstaat er geen veiligheid.
En zeker geen diepe ontspanning.
Anthony:
En dat is iets wat veel masseurs mogen leren.
Want het gaat nog een stap verder.
Sommige mensen willen alles oplossen voor hun cliënt.
Ze blijven na de behandeling appen.
Ze blijven bellen.
Ze blijven controleren hoe het gaat.
Terwijl je jezelf dan mag afvragen:
Help ik deze persoon nu werkelijk…
…of neem ik iets over wat helemaal niet van mij is?
Soms is het grootste cadeau dat je iemand kunt geven…
…dat je zijn of haar eigen leerproces respecteert.
Helene:
Precies.
Je kunt vragen stellen.
Je kunt iemand uitnodigen om ergens naar te kijken.
Maar uiteindelijk moet iemand zelf de stappen zetten.
Dat is therapeutisch werken.
Niet alles oplossen.
Maar iemand helpen zelf inzicht te krijgen.
Want juist dat inzicht zorgt voor blijvende verandering.
Anthony:
Ik herken dat heel erg.
Vroeger wilde ik werkelijk alles oplossen.
Voor mijn kinderen.
Voor vrienden.
Voor cliënten.
Voor iedereen.
We namen zelfs een jongen in huis die meerdere zelfmoordpogingen had gedaan.
Mijn gedachte was:
“Als hij bij ons woont, dan komt het goed.”
Maar uiteindelijk ontdekte ik iets heel belangrijks.
Dat ging helemaal niet over hem.
Dat ging over mij.
Ik wilde hem redden.
En ondertussen zette ik mijn eigen leven volledig op zijn kop.
Na een paar maanden besefte ik:
Ik hoef niemand te redden.
Ik mag naast iemand staan.
Ik mag vragen stellen.
Ik mag ondersteunen.
Maar ik hoef het leven van een ander niet over te nemen.
Helene:
Dat zie je eigenlijk ook voortdurend terug op de massagetafel.
Mensen komen met rugklachten.
Nekklachten.
Schouderklachten.
En dan hoor ik masseurs zeggen:
“Na mijn behandeling zijn ze van hun klachten af.”
Maar als diezelfde cliënt tien keer terugkomt met precies dezelfde klacht…
…dan heb je blijkbaar niet de oorzaak opgelost.
Je hebt tijdelijk verlichting gegeven.
En dat is waardevol.
Maar genezen kun je iemand niet.
Dat kan alleen die persoon uiteindelijk zelf.
Anthony:
Precies.
Daarom zijn vragen vaak veel belangrijker dan antwoorden.
Je kunt bijvoorbeeld vragen:
“Hoe denk jij zelf dat deze klacht is ontstaan?”
“Wanneer begon dit?”
“Wat gebeurt er in jouw leven op de momenten dat de pijn terugkomt?”
Op die manier nodig je iemand uit om zelf verbanden te leggen.
En dát is uiteindelijk veel krachtiger dan zeggen:
“Ik los dit wel even voor je op.”
Anthony:
Ik moest laatst denken aan een mooi voorbeeld.
Een masseur vertelde mij dat ze boos werd op een cliënt.
Die man had zwaar lichamelijk werk.
Iedere keer kwam hij terug met dezelfde schouderklachten.
Ze dacht:
“Waarom stopt hij daar niet gewoon mee?”
Maar toen stelde ik haar een andere vraag.
Waarom maakt het jou eigenlijk boos?
Dat was een interessante ontdekking.
Want op dat moment ging het niet meer over die cliënt.
Het ging over haar eigen reactie.
Dat is precies waar zelfreflectie begint.
Helene:
En toen ze vervolgens ging doorvragen…
…bleek die man helemaal niet zomaar van baan te kunnen veranderen.
Hij zei:
“Dit is het enige werk dat ik kan.”
Dat was zijn werkelijkheid.
Misschien was het een beperkende overtuiging.
Misschien ook niet.
Maar op dat moment was het zijn waarheid.
En juist daarom is nieuwsgierigheid zoveel waardevoller dan overtuigen.
Je hoeft iemand niet direct te veranderen.
Je kunt iemand helpen om zichzelf vragen te gaan stellen.
Anthony:
Eigenlijk begint het allemaal met nieuwsgierigheid.
Niet met het idee dat jij de antwoorden al hebt.
Maar met de bereidheid om te onderzoeken wat er werkelijk speelt.
Dat geldt niet alleen voor coaches of psychologen.
Dat geldt net zo goed voor masseurs.
Want hoe nieuwsgieriger jij bent…
…hoe minder snel je gaat invullen.
En hoe minder je invult…
…hoe meer ruimte de ander krijgt om zelf tot inzichten te komen.
Helene:
Ja, precies.
Wij denken vaak dat we iemand helpen door antwoorden te geven.
Maar vaak begint echte hulp juist met een goede vraag.
Een vraag die iemand uitnodigt om zelf na te denken.
Want uiteindelijk leeft die ander zijn eigen leven.
Niet jij.
En dat betekent ook dat de oplossing nooit volledig van jou kan komen.
Anthony:
Dat vind ik misschien wel één van de mooiste lessen.
Je hoeft niet alles te weten.
Je hoeft niet alles op te lossen.
Sterker nog…
…hoe meer jij denkt dat jij degene bent die iemand moet genezen…
…hoe groter de kans dat je teleurgesteld raakt.
Of uitgeput.
Of gefrustreerd.
Omdat je verantwoordelijk wordt voor iets wat helemaal niet van jou is.
Dat is een enorme last om te dragen.
En bovendien een last die nooit van jou geweest is.
Helene:
En tegelijkertijd vraagt dat ook iets van de cliënt.
Namelijk eigenaarschap.
De bereidheid om zelf verantwoordelijkheid te nemen.
Voor keuzes.
Voor gedrag.
Voor herstel.
Voor verandering.
Dat betekent niet dat iemand alles alleen hoeft te doen.
Maar wel dat de beweging uiteindelijk van binnenuit moet komen.
Niet van buitenaf.
Anthony:
Ik denk dat veel masseurs zichzelf hierin herkennen.
Je wilt graag iets betekenen.
Je ziet iemand met pijn.
Met verdriet.
Met spanning.
En ergens ontstaat dan de behoefte om dat weg te nemen.
Dat is ontzettend menselijk.
Maar tegelijkertijd zit daar ook een valkuil.
Want zodra jij het wilt oplossen…
…ontneem je de ander misschien wel de mogelijkheid om zelf iets te ontdekken.
Soms ontstaat de grootste groei juist doordat iemand zelf een inzicht krijgt.
Niet omdat jij het hebt verteld.
Maar omdat jij de ruimte hebt gegeven waarin dat inzicht kon ontstaan.
Helene:
Dat is precies waarom aanwezigheid zo belangrijk is.
Je hoeft niet voortdurend iets te doen.
Niet iedere stilte hoeft gevuld te worden.
Niet ieder verhaal hoeft direct beantwoord te worden.
Soms is het grootste cadeau dat je iemand kunt geven…
…dat je werkelijk luistert.
Dat je aanwezig blijft.
En dat de ander merkt:
“Ik hoef hier even niets op te lossen.”
Dat geeft veiligheid.
En juist vanuit veiligheid kan ontspanning ontstaan.
Anthony:
Dat geldt eigenlijk ook voor onszelf.
Want als masseur heb je ook verantwoordelijkheid voor je eigen welzijn.
Vraag jezelf na een behandeling eens af:
Hoe voel ik me nu?
Ben ik gewoon moe omdat ik gewerkt heb?
Of voel ik me leeg?
Heb ik nog contact met mezelf?
Of ben ik ergens onderweg mezelf kwijtgeraakt?
Dat zijn belangrijke vragen.
Niet om jezelf te veroordelen.
Maar om jezelf beter te leren kennen.
Helene:
En dat vraagt oefening.
Iedere behandeling opnieuw.
Iedere cliënt opnieuw.
Je hoeft daarin niet perfect te zijn.
Maar je kunt wel steeds bewuster worden.
Steeds vaker opmerken wanneer je meegezogen wordt.
Steeds sneller herkennen wanneer je jezelf verliest.
En daardoor ook steeds gemakkelijker terugkeren naar jezelf.
Dat is uiteindelijk ook een vorm van professionele ontwikkeling.
Anthony:
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van vandaag.
Empathie betekent niet dat je het verdriet van de ander overneemt.
Empathie betekent niet dat je leegloopt.
Empathie betekent niet dat jij alle antwoorden hebt.
Empathie betekent dat je aanwezig bent.
Dat je luistert.
Dat je voelt.
Dat je nieuwsgierig blijft.
En tegelijkertijd stevig blijft staan in jezelf.
Juist daardoor kun je werkelijk iets betekenen voor de ander.
Helene:
En misschien is dat ook wel de mooiste uitnodiging voor iedereen die met mensen werkt.
Of je nu masseur bent.
Coach.
Therapeut.
Of gewoon iemand die graag voor anderen zorgt.
Blijf dichtbij jezelf.
Want alleen wanneer jij stevig staat…
…kun je een veilige plek zijn voor een ander.
Niet door iemand te redden.
Maar door aanwezig te zijn.
En soms is dat precies wat iemand nodig heeft.
Anthony:
Dank je wel, Helene.
Ik denk dat dit weer een onderwerp is waar veel masseurs zichzelf in zullen herkennen.
En misschien ook wel een mooie spiegel.
Want uiteindelijk begint goed zorgen voor een ander…
…bij goed zorgen voor jezelf.
Dank je wel voor het luisteren naar deze aflevering van Massage Praat.
Vond je deze podcast waardevol?
Abonneer je dan op ons kanaal en deel deze aflevering met collega-masseurs of andere zorgprofessionals.
Zo helpen we samen nog meer mensen groeien in vakmanschap, bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling.
Graag tot de volgende aflevering.
